تقارن این روزای قشنگ رو به فال نیک می گیریم

 

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت    صدشکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

بشارت باد ، فرا رسیدن عید فطر ، حلول ماه شوال ، روز چیدن میوه های شاداب استجابت و دعا .... و  مبارک باد ، فرارسیدن ماه مهر ، ماه قدم نهادن در جاده ی پرپيچ و خمِ علم و نقطه آغاز ماراتن علم ‌جویی و ..... و وداع با خواب های تابستانی !!

اين شروع دوباره چقدر همراه با خاطره ست و مرور آن ، همراه با غم غربت ایام گذشتست ...  گذشته‌اي كه مي‌شه گفت همه گذرونديم و تجربه‌هاي شيرين و شايد تلخي رو حالا با هر بار، رسيدن دوباره ی مهر مرور مي‌كنيم ...

هنوز هم با پائیز به وجد میام و هوس نویی می کنم ، دلم می خواد باز روپوش مدرسه به تن کنم و در میون شادی و غوغای بچه ها خودم را گم کنم ، پا به دنیایی بچگونه بذارم و از آن لذت ببرم ، بخندم، بدوم و بازی کنم، فارغ از تمام دنیای بزرگونه ای که برای خودم ساختم . این دنیا ، دیگه محصور باید ها و نباید های ساختگی نیست، بی انتهاست ، بی غل وغش، آرام و راحت و بی دغدغه. راحت می خندی، راحت می گریی و راحت تر همه را فراموش می کنی ...

روزهای اول مهر ... روزهای پر از شادی و دلهره ... 

یادش بخیر ....

یاد بچگی هامون بخیر ...

یاد مهر هزار آفرین خانم معلم  بخیر ...

یاد  زنگ نقاشی که همیشه دوستش داشتم بخیر ...

یاد شبای زنگ انشا که  خانوادگی انشا می نوشتیم !!  بخیر ...

یادش بخیر با چه ذوقی شبا برنامه ی فردامون رو تو کیفامون می چیدیم ...

انگار کل کودکیم جلو چشمام اومده .....

یادش بخیر که با یه بسته مداد رنگی دل شاد می شدیم ...

یاد کوکب خانوم و حسرت خوردن از سفره ی بی غل و غشش بخیر ...

یاد مهمون های کوکب جون !! و تصمیم و قول های دخترک سر به هوا و حواس پرت ، بخیر ...

یاد کبری و حسنک و ریزعلی  و پترس که تنها دغدغه شون دفتر خیس  و صدای بز و قطار و سد  بود ،  بخبر ...

آخی همشون بچه موندن و از ما جا موندن ...

 

از میون همه ی حرف هایی که تو ذهنم مونده و نمی نویسم تنها یه چیزی میگم :

چقدر زود بزرگ شدیم ...

خیلی زود ....

اول مهرتون  پیشاپیش  مبارك . 

و  عید سعید فطر  را به همه ی دوستان و روزه داران عزیز تبریک  می گم .

 

شهادت حضرت علی (ع) تسلیت باد .

 بسم الله القاصم الجبارین

 

لیله القدر خیر من الف شهر

 

هان اي زمينيان با علي چه کردید...؟

هان اي زمينيان با علي چه کردید...؟ اين سوالي بود که آسمانيان از اهل زمين مي پرسيدند و خطاب به زمينيان مي گفتند...؟ اي مردم با تجسم عدالت چه کرديد؟ ننگتان باد که با وسوسه هاي شيطاني، دستان خود را به خون بهترين انسان آلوديد... آيا نينديشيد که زمين، لحظه هاي بدون علي(ع) را چگونه سر کند؟ شب، بدون مناجات علي(ع) چگونه سحر کند؟ نفرين بر آن دستان مظلوم کش، که خاک نشينان را باز هم بر خاک نشاند و زخمي عميق در سينه درد آلود تاريخ بشر، نشاند. زخمي که با هيچ مرهمي التيام نمي يابد...

سالیاد سوگ شهادت موالموحدین ، جلوه ی حق ، یگانه حامی یتیمان ، میر محراب ، تقدیر رمضان ، امیر مؤمنان ، سر حلقه ی عارفان ، امام پارسایان ، امام علی (ع) را بر عموم شیعیان جهان تسلیت می گویم.

 

گویند علی (ع) را که خدا بود ، نبود

گویند که از خدا جدا بود ، نبود

من در عجبم میان این بود و نبود

این بود ، چه بودی است که هم بود و نبود !

خدایا در این شبهای قدر و ایام نزول قرآن كریم ، شب دوستی ، شب محبت ، شب مغفرت و شب استجابت دعا پرونده جرم ما را به مظلومیت اول مظلوم عالم نادیده گیر و از گناهانمان درگذر و توفیق شیعه ی واقعی مولا بودن را به ما عنایت فرما تا بتوانیم رضای تو را فراهم نمائیم.

خدایا به فرشتگانت بسپار در لحظه لحظه نیایش خویش ، دوستان مرا از یاد نبرند ...

و شما نیز ، مرا از یاد نبرید...

التماس دعا...

 

روزتون گرامی

 

پیشاپیش روزتون مبارک

 

 

 

 آسمان ايران زمين به يمن نبوغ بي بديل پارسي گويان پاك نهاد در گذر اعصار وقرون همواره تجلي گاه اختران پر فروغ علم وحكمت وادب ومفاخري چون محمد بن زكرياي رازي شيميدان، داروساز، داروشناس ، فيزيكدان ، پزشك و فيلسوف مسلمان ايراني بوده است .زکریا،  بزرگ مردی ست كه اعتبار نامش در تاريخ دانش بشري همواره ياد‌آور نگرش اصيل همة دانشمندان اسلامي به ارزش مقولة تحقيق و تجربه بوده و هست. آثار كم نظيري چون الحاوي و طب المنصوري كه در قرون متمادي به عنوان مرجع آموزش پزشكان و دانشمندان در سراسر جهان معتبرترين كتب مورد استناد بوده‌اند، خود يادگار دوران رشد و شكوفايي علم و پژوهش در گهوارة تمدن ايران اسلامي هستند. امروز نيز پس از گذشت قرن ها از درخشش داروسازي در جهان اسلام،  جايگاه داروسازي و پايه گذار آن، رازي بزرگ از دید هیچ عالمی پوشیده نیست ، و چه زيبا و بجاست نهادن نام داروساز بر روز ميلاد اين بزرگ انديشمند ايران. امروزه داروسازي به عنوان دانشي استراتژيك و ديناميك تغيير را مي جويد، تغييري شگرف كه به مدد فناوري نانو وبيوتكنولوژي وبا بهره گيري از روش‌هاي نوين دارو رساني صورت می گیرد. بديهي است رسيدن به جايگاهي در خور ،  در اين عرصه‌ها،  در گروتلاشي همه جانبه ، همتي استوار واراده اي پولادين از من و شماست.

شايد نتوان به راحتي از کنار اين واقعيت تلخ گذشت که در شرايط کنوني، حرفه داروسازي در ايران از شأن درخور و جايگاه بايسته برخوردار نيست. تلخي اين واقعيت آنگاه به کام دلسوزان و انديشمندان جامعه دو چندان مي‌شود که در نگاه به گذشته تاريخي اين حرفه در کشورمان، با جلوه‌هاي غرورآفريني از شکوه ديرينه داروسازي رو به رو مي‌شويم که «رازي» و «ابن‌سينا» نمونه‌هايي از آنها مي‌باشند. اصولا برخي منابع تاريخي، ايران زمين را خاستگاه نخستين دانش داروسازي در ايران مي‌دانند و داروسازي ايراني را اصلي‌ترين فصل کتاب داروسازي يا صيدله اسلامي مي‌خوانند.

پر واضح است که در شرايط پر چالش کنوني، نه دلخوش کردن به افتخارات ديروز گره‌اي از کار مي‌گشايد و نه دلگرم شدن به رؤياهاي فردا مي‌تواند ما را از مسئوليت‌هاي تاريخي امروز خويش برهاند.

رسالت تاريخي همه داروسازان ايراني در اين روزگار آن است که دست در دست يکديگر نهاده و با به کارگيري همه پتانسيل‌هاي در اختيار، زمينه‌هاي تحول جامع و فراگير داروسازي کشور را در جهت رسيدن به استانداردهاي نوين دانش و خدمات دارويي در نظام‌هاي پيشرفته خدمات بهداشتي درماني جهان فراهم کرده و اعتبار اجتماعي و حرفه‌اي تعريف شده و تثبيت شده را مهيا نمايند.

 

درد و دل من وشما و بقیه ی هم رشته ای ها

 

هرچند که مانند روز پزشک در روز داروساز ، رسانه ها به داروساز نمی پردازند و مقاله نمی نویسند و مصاحبه نمی کنند و... ولی باز هم من خوشحالم که این روز را در تقویم گذاشته اند حتی سالها قبل از اینکه روز پزشک را بگذارند

هرچند در کشور ما همان انتظاری را که از یک نسخه پیچ ساده دارند از یک داروساز هم همان انتظاررا دارند ، ولی  باز هم من خوشحالم که این روز در تقویم وجود دارد

هرچند اکثر افراد جامعه ی ما - که خیلی از آنها تحصیل کرده هستند- نمی دانند که داروسازی مانند پزشکی دوره دکتری عمومی دارد و از خود من بار ها این سوال شده ... ولی باز هم خوشحالم که این روز...

هرچند اکثر افراد این جامعه نمی دانند که یک داروساز همچون یک پزشک(و گاها در بعضی دروس بیشتر از یک پزشک) آناتومی می خواند، فیزیولوژی می خواند، بیوشیمی می خواند،میکروب شناسی می خواند، انگل شناسی، قارچ شناسی، ویروس شناسی، فارماکولوژی، درمان شناسی ... وهمچون یک مهندس شیمی، شیمی آلی، شیمی عمومی و شیمی تجزیه می خواند و چندین آزمایشگاه شیمی - که حتی بعضی جلسات به بیشتر از ۵ ساعت هم می رسد- می گذراند و... ریاضی،  فیزیک، شیمی دارویی، گیاهان دارویی، فارماکوگنوزی، کنترل شیمیایی ،روشهای آنالیز دستگاهی، بیوفارماسی ،فارماسیوتیکس، کارآموزی بیمارستان ،کارآموزی داروخانه ،داروسازی صنعتی  و... می خواند و با این وجود،  باز هم جایگاه داروساز وداروسازی را آن طور که باید وشاید  نمی شناسند ... ولی باز هم خوشحالم که این روز...      

هر چند داروخانه تنها مکان باقی مانده برای خدمت داروسازان است و نسخه پیچان دارو خانه ها خود را برای تاسیس داروخانه،  صاحب حق می دانند آن هم بر اساس قانونی که مصوب ۱۳۳۴ است و به بهانه ی همین قانون هر چند سال غوغایی به راه می اندازند ولی باز هم ...

هرچند که ظرفیت تاسیس داروخانه در هر شهری محدود است و این ظرفیت در اکثر شهر های کشور رو به اتمام است و بسیاری از فارغ التحصیلان دارو سازی سالهاست در صف انتظار تاسیس داروخانه هستند و در همین حال مسئولین بدون توجه به این نکته و این موضوع که ابتدا باید شرایط اشتغال داروسازان را در سایر زمینه ها مثل کارخانه و... فراهم کنند ، ظرفیت پذیرش دانشجوی دارو سازی (و خیلی رشته های دیگر)را چند برابر کرده اند و جالب اینجاست که مسئولین به اینکار خود که نتیجه ی ان صرف حد اقل ۶ سال از زندگی چند هزار جوان و نا امیدی و نگرانی ، برای آینده ی در حال حاضر و در نهایت بیکاری وسردر گمی آنهادر آینده است مباهات می کنند ولی با همه ی این ها من خوشحالم...

شاید اگر این روز نبود هیچ اتفاقی نمی افتاد ولی حال این روز هست و علیرغم همه ی مشکلات بالا و مشکلاتی که گفته نشد ما باز هم خوشحالیم ...

 فرارسيدن روز داروساز، پنجم شهریور و زادروز داروساز گرانمايه مسلمان ايراني، «محمد بن زکرياي رازي» را به همه ی هم کلاسی های عزيزم تبريک و تهنيت عرض مي‌نمايم.